logo idiomorf  
Bekijk de tekeningen op deze website en zie de kracht van de eenvoud
vorige afbeelding terug naar overzicht volgende afbeelding    
   
Medische Wondverzorging:
Verwijderen van de Donati-steek
 
 
Copywright 2011, Idiomorf infographics  
 
   

Verwijdering van een minder gewone hechting bij wondverzorging
De instructie tekening over wondverzorging laat de horizontale matrassteek zien. Bij deze hechtmethode loopt de resorbeerbare draad parallel aan de wondranden. Knip het horizontale draadje door op de huid bij de wond en trek aan de knoop om de hechting te verwijderen. Ontsmet de wond na het verwijderen van het hechtmateriaal. Breng indien nodig nog extra kleefstrips aan op een droge wond.
Wonden die ontstaan door operaties worden vaak gehecht met de matras- of Donati-steek. Een matrassteek drukt de wondranden goed tegen elkaar wanneer er veel tractie op de huid is, bijvoorbeeld in een handpalm. Afhankelijk van de grootte van de wond, de toestand van de patiënt en de instructies van de arts, verwijder je de hechtingen van de wond na ze tot tien dagen. Bij patiënten die onder behandeling zijn van corticosteroïden, bijvoorbeeld na een transplantatie, verwijder je de hechtingen pas na drie weken. Dit omdat wondgenezing bij hen trager verloopt. Hoe langer de draadjes van de hechtingen blijven zitten, hoe groter kans op littekens.

Soorten hechtingen
Een hechting bestaat meestal uit één of meerdere steken. Deze worden gebruikt om twee weefselgebieden samen te brengen. Hechtingen worden over het algemeen gebruikt om de wond of een chirurgische incisie te sluiten en om genezing te bevorderen. Verschillende hechttechnieken kunnen worden gebruikt, afhankelijk van de aard en vorm van de incisie of wond.

Absorbeerbare hechtingen
Sommige hechtingen zijn absorbeerbaar. Dat betekent dat de hechtingen na eentijd, wanneer de wond heelt, worden opgenomen door het gezonde omringende weefsel.

Niet absorbeerbare hechtingen
Niet-absorbeerbare hechtingen moeten worden verwijderd nadat de wond genezen is. Dit type draad wordt meestal gemaakt van zijde, katoen of linnen, plastic, en amalgaam staaldraad. Deze materialen variŽren nogal wat betreft behoud van sterkte, de reactie die ze veroorzaken in de weefsels, en de kans dat op een infectie. Het type chirurgische naald dat gebruikt wordt voor hechtingen is meestal gebogen met een punt en een snijdende zijde. De naald wordt vastgehouden met een pincetachtig instrument en wordt geplaatst op de huidranden om er vervolgens doorheen te worden getrokken.  

Retentiehechting
Retentiehechtingen, ook wel permanente hechtingen genoemd, zijn erg grote hechtingen die gebruikt worden naast kleinere huidhechtingen. Ze hechten niet alleen onderliggend vet- en spierweefsel maar ook de huid en worden gebruikt om incisies te ondersteunen bij zwaarlijvige mensen of wanneer het genezingsproces lang duurt. Men laat de hechtingen vaak veertien tot twintig dagen zitten. Om te voorkomen dat deze grote hechtingen de incisie gaan irriteren kan er een rubberen tubing overheen, of een gaasrol onderdoor geplaatst worden, die dan langs de hele incisielijn loopt.

Knoophechting
De knoophechting is een methode waarbij de uiteinden van de draad door de ogen van een kleine schijf (knoop) gehaald worden om vervolgens geknoopt te worden. De knopen voorkomen dat de uiteinden door de spanning van de hechting door het weefsel getrokken worden en zo in het vlees snijden.

Lembert-hechting
De Lembert-hechting wordt over het algemeen gebruikt bij buikchirurgie. Het is een omkerende hechting, die zowel onderbroken als ononderbroken kan zijn en die gebruikt wordt om twee delen van een darmkanaal te verbinden zonder het lumen binnen te dringen.

Onderbroken hechting
Een onderbroken hechting is een serie enkele, omkerende hechtingen die afzonderlijk geknoopt worden over de lengte van de hechting. De naald wordt in een huidrand ingebracht, door de hele diepte van de wond gehaald en komt er aan de andere huidrand weer uit. Elke hechting wordt dan aan de zijkant geknoopt met een platte knoop.  

Zoekt u illustraties als deze ?
Wij hebben voor klanten als deze een grote verscheidenheid aan instructie tekeningen en instructie animaties gemaakt. Hiervan zijn enkele voorbeelden te zien op deze website. Onze instructie illustraties en instructie animaties maken het mogelijk om medische handelingen te standaardiseren. Hierdoor worden fouten en ongelukken bij medische handelingen voorkomen. Deze tekeningen kunnen gebruikt worden voor zowel gedrukte media bijvoorbeeld vaktijdschriften en medische handboeken als digitale media zoals internet en bedrijfspresentaties.

Neem contact met ons op voor een afspraak.

Wat zijn voorbehouden medische handelingen en wie mag ze uitvoeren?
Voorbehouden medische handelingen zijn medische handelingen die onaanvaardbare risico's voor de gezondheid van een patiŽnt met zich meebrengen als ze door niet gekwalificeerd medisch personeel wordt uitgevoerd. Wie deze handelingen mogen uitvoeren, staat in de Wet op de beroepen in de individuele gezondheidszorg (Wet BIG).

Zelfstandige bevoegdheid tot voorbehouden handelingen

De Wet BIG maakt onderscheid tussen beroepsbeoefenaren die zelfstandig bevoegd zijn en beroepsbeoefenaren die niet zelfstandig bevoegd zijn om voorbehouden handelingen uit te voeren. De wet geeft per voorbehouden handeling aan welke beroepsbeoefenaren zelfstandig bevoegd zijn. Tot nu toe zijn dat artsen, tandartsen en verloskundigen. De zelfstandig bevoegde arts, tandarts of verloskundige stelt de indicatie en beslist of hij de medische handeling zelf uitvoert of opdraagt aan een andere beroepsbeoefenaar.

Niet zelfstandig bevoegd tot medische handeling

Niet zelfstandig bevoegde beroepsbeoefenaren kunnen onder bepaalde voorwaarden in opdracht van een zelfstandig bevoegde beroepsbeoefenaar medische handelingen uitvoeren. De belangrijkste voorwaarde is dat de specialist bekwaam is om de medische handeling uit te voeren. Als de arts, tandarts of verloskundige niet voldoet aan de voorwaarden, is deze strafbaar.  

Verpleegkundige
Een verpleegkundige is een persoon die middelbaar of hoog opgeleid is in het uitvoeren van medische handlingen. Deze houdt zich bezig met het geven van verpleegkundige zorg. Hieronder valt basiszorg, zoals de persoonlijke verzorging als wassen, aankleden en verschonen, maar ook wondverzorging, observatie en rapportage en gespecialiseerde zorg. Verpleegtechnische handelingen zijn bijvoorbeeld het inbrengen van een sonde of een katheter. Het begeleiden van patiŽnten is ook een taak van de verpleegkundige. Het kan hier gaan om de omgang van de patiŽnt met ziekte en behandeling en het bevorderen of aanleren van de zelfredzaamheid daarbij. Verpleegkundigen werken vaak samen met verzorgenden. Basisverzorging, wondzorg, het geven van injecties en medicatie uitreiken of toedienen zijn taken die ook door een daartoe bevoegde verzorgende kunnen worden uitgevoerd. Tal van andere taken mogen uitsluitend uitgevoerd worden door een verpleegkundige.